Aktualności

      10 listopada 1921 roku Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego wydało  „Akt organizacyjny” powołujący Państwowe Gimnazjum im. Tomasza Zana w Pruszkowie. Łatwo więc można policzyć, że w roku bieżącym tj. 2021, obchodzimy jubileusz 100-lecia naszej Szkoły.
      Przygotowania rozpoczęliśmy wspólnie z Dyrekcją LO im. Tomasza Zana w Pruszkowie w 2019 r. Jak to często w historii naszej Szkoły bywało, plany i działania przygotowawcze zostały storpedowane przez niezależne od nas czynniki, w tym przypadku przez konsekwencje pandemii.
      W miarę rozwoju sytuacji pandemicznej – wspólnie z Dyrekcją Szkoły – korygowaliśmy założenia dotyczące obchodów 100-lecia Szkoły. Trzeba zaznaczyć, że przygotowanie uroczystości jubileuszowych wymaga działań z dużym wyprzedzeniem, a przewidzenie rozwoju sytuacji pandemicznej było i nadal jest niemożliwe. Biorąc więc pod uwagę wszystkie za i przeciw, razem z Dyrekcją Szkoły uznaliśmy, że wszelkie uroczystości związane ze zgromadzeniem większej liczby uczestników należy przełożyć na przyszły tj. 2022 rok, o ile sytuacja na to pozwoli. Właśnie niedawno zakończyły się Igrzyska Olimpijskie 2020, chyba więc i nasze uroczystości możemy przesunąć?
      Dla uczczenia 100-lecia naszej Szkoły postanowiliśmy w 100 rocznicę powołania „naszej Budy” odsłonić Tablicę pamiątkową z nazwiskami osób tworzących naszą historię w okresie 100 lat tj. od roku 1921 do roku 2021. Znajdą się na niej nazwiska dyrektorów, nauczycieli, pracowników oraz absolwentów. Łącznie około 6.500 osób. Tablice umiejscowione będą na terenie patio szkolnego. Uroczystość planujemy na 29 października br., tak aby dokładnie w 100 rocznicę, czyli dnia 10 listopada, wszyscy na monumencie przywitali dzień rocznicowy w pełnej okazałości.
      Ze względu na wytyczne pandemiczne liczba osób biorących udział w uroczystości będzie ograniczona. Odsłonięcie Tablicy będzie transmitowane na stronach internetowych Szkoły i Towarzystwa. Jeżeli natomiast sytuacja pandemiczna ulegnie poprawie, to jesteśmy przygotowani na zwiększenie liczby uczestników uroczystości, z uwzględnieniem byłych i aktualnych uczniów Szkoły.
W 2022 roku, o ile sytuacja pandemiczna pozwoli, w związku z jubileuszem Szkoły zorganizujemy kolejne uroczystości zaplanowane na 100 rocznicę „Zana”. Będą to: uroczysta Akademia, Zjazd Absolwentów oraz spotkania towarzyskie absolwentów – zabawa międzypokoleniowa.
      Inne przedsięwzięcia, które są w trakcie realizacji, to książka na 100-lecie naszej Szkoły oraz nadanie dwóm salom lekcyjnym imienia znanych profesorów. Finalizacja tych przedsięwzięć, choć są poważnie zaawansowane, nastąpi w 2022 r. Wynika to z ograniczeń związanych z sytuacją pandemiczną oraz finansową. Na uwadze mamy również odświeżenie tablic związanych ze Szkołą ulokowanych w różnych miejscach Pruszkowa.
   W tym miejscu zwracamy się do Absolwentów, Wychowanków i Przyjaciół Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego im. Tomasza Zana o wsparcie naszych działań: zarówno w sferze finansowej, ale także odnalezienia i przekazania pamiątek oraz osobistego udziału w realizacji wspomnianych przedsięwzięć, a może również i innych, nie wymienionych.

Dyrekcja Szkoły                                                                                                                                   Zarząd Towarzystwa

Zarząd Towarzystwa Absolwentów, Wychowanków i Przyjaciół Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego im. Tomasza Zana w Pruszkowie zawiadamia, że zgodnie z

16 ust. 1 Statutu Towarzystwa, zwołuje na dzień 29 września 2021 r. (środa)

 na godz. 17,30 pierwszy termin oraz 18,00 drugi termin

Walne Zgromadzenie Członków Towarzystwa

                        które odbędzie się w budynku LO im. T. Zana w Pruszkowie przy

Ignacego Daszyńskiego 6 (wejście od ul. Obrońców Pokoju).

Porządek obrad

  1. Otwarcie Walnego Zgromadzenia Członków Towarzystwa (w dalszej części WZC).
  2. Powołanie Prezydium WZC, Komisji Skrutacyjnej i Komisji uchwał i wniosków.
  3. Sprawozdanie Komisji Skrutacyjnej nt. liczby członków biorących udział w WZC i zdolności  WZC do podejmowania uchwał.
  4. Przyjęcie porządku obrad.
  5. Przedstawienie: Sprawozdania Finansowego Towarzystwa za 2020 r. oraz Sprawozdania  Zarządu z działania Towarzystwa w 2020 r. i Sprawozdania Komisji Rewizyjnej.
  6. Dyskusja.
  7. Przyjęcie uchwał w sprawie:

–  Sprawozdania Finansowego Towarzystwa za 2020 r.,

–  Sprawozdania Zarządu z działania Towarzystwa w 2020 r.

 – Sprawozdania Komisji Rewizyjnej za 2020r. 

  1. Informacja Zarządu nt. obchodów 100-lecia Szkoły i innych bieżących wydarzeń.
  2. Wolne wnioski.
  3. Zamknięcie obrad.

Pruszków, 8 września 2021 r.

ZARZĄD  TOWARZYSTWA

 

Przypominamy o obowiązujących obostrzeniach związanych z pandemią tj. obowiązku noszenia maseczek ochronnych, obowiązku zachowani dystansu oraz obowiązku dezynfekcji rąk.

     Nie planowałam zabierać głosu, ale czuję, że jestem to Mamie winna. Wiele padło dzisiaj słów o jej zaletach i zasługach jednak dla mnie największą wartością jest to, że przełamała schemat myślenia o TEŚCIOWEJ. Wiemy, jakie jest zabarwienie uczuciowe tego słowa, ile krąży dowcipów o teściowych. Mama była inna. Wystarczy powiedzieć, że przez 45 lat mojego funkcjonowania w rodzinie Horbanów, naszej relacji nigdy nie zmąciła kłótnia. Nie zawsze się zgadzałyśmy. Mama nie bała się jasno i stanowczo prezentować swego stanowiska, ale nigdy go nie narzucała. Nie wtrącała się do naszego małżeństwa, ale zawsze można było na nią liczyć. Była niezwykle rodzinna, pamiętała daty urodzin, imienin, rocznic, ważnych wydarzeń bliskich jej osób. Krótko mówiąc, była skarbnicą nie tylko wiedzy historycznej, ale najwnikliwszym i nieocenionym strażnikiem wiedzy o rodzinie i znajomych.  

     Nie lubiła czerwonego koloru a przecież to symbol miłości i radości. Otwierała jednak serce dla wszystkich, z którymi się zetknęła. To budowało jej niesamowitą intuicję.  Wydawało się, że działa irracjonalnie, ale okazywało się, że to, co robiła miało wielki sens. Przyciągało do niej wielu ludzi (starych i młodych), a to dawało wszystkim dużo energii, która niewątpliwie potęgowała moc realizowanych przez nią przedsięwzięć.

     W ostatnim czasie otrzymaliśmy w prezencie od Marzenny Rączkowskiej piękną książkę Benjamina Ferencza „SŁOWA NA POŻEGNANIE”-” 9 lekcji wyjątkowego życia”. Rozmawiałam o niej z Mamą sugerując, że również ona mogłaby przekazać potomnym kilka wskazówek, bazując na doświadczeniach swojego długiego i pięknego życia. Nie miała siły, aby ją przeczytać, ale odniosła się do kilku kwestii, które przedstawiłam. Książkę napisał Benjamin Ferencz ostatni żyjący prokurator w procesach norymberskich, amerykański Żyd, który przebył drogę od pucybuta do milionera. Większość młodych lat spędził w ubóstwie, potem badał najokrutniejsze zbrodnie, doświadczał niezwykłego cierpienia a jednak pozostał pogodnym, wesołym człowiekiem i dożył sędziwego wieku (ponad 100 lat).

     Już we wstępie padają jego słowa: „Jeśli w środku płaczesz, to na zewnątrz lepiej się śmiać. Nie ma co tonąć we własnych łzach.” Mamie bardzo się te słowa podobały. Prosiła , żebyśmy się nie smucili, że już odchodzi, ale cieszyli z myśli, że dane nam było tak długo przeżywać wspólnie wiele radosnych chwil. Pierwszy rozdział książki mówił o marzeniach. Rozmawiając z Mamą o słowach Benjamina Ferencza, przypomniałam sobie sentencję, którą ponad 40 lat temu zobaczyłam na mamy stoliku pod telewizor: „Jak się nie ma marzeń, to się nie spełniają”. Bardzo często w swojej pracy nauczyciela matematyki wykorzystywałam ją zarówno w dyskusjach na godzinach wychowawczych, jak również wpisując ją jako motto do nagród książkowych. Koleżanki śmiały się ze mnie, że stale piszę to samo. Ale ta myśl, pogłębiona różnymi interpretacjami, rozchodziła się w postępie geometrycznym  z prędkością błyskawicy. Nawet obecnie otrzymuję informacje od moich uczniów, że była i jest ważna w ich życiu. Mama odnosząc się do tych słów powiedziała:

CZŁOWIEK MUSI WIEDZIEĆ, CZEGO CHCE, INACZEJ TRUDNO BYĆ SZCZĘŚLIWYM. TRZEBA OKREŚLAĆ CELE I NIE PODDAWAĆ SIĘ W TRAKCIE ICH REALIZACJI, NIE ZRAŻAĆ NIEPOWODZENIAMI, ALE TRAKTOWAĆ JE JAK WYZWANIA, KTÓRE SĄ DLA NAS CENNIEJSZE I UCZĄ NAS WIĘCEJ NIŻ PASMO SUKCESÓW. MAMA UFAŁA, ŻE WSZYSTKO, CO ZDARZA SIĘ W NASZYM ŻYCIU, JEST PO COŚ. WAŻNE, BY Z POKORĄ I WDZIĘCZNOŚCIĄ PRZYJMOWAĆ TO, CO PRZYNOSI LOS.

     Nie zdążyłyśmy omówić całej książki, ale wiem, że nie chciałaby, żebyśmy się dzisiaj smucili. Uśmiechnijmy się zatem do niej, żegnając ją na ziemskim padole. Ja też z wdzięcznością uśmiecham się, Mamo, do Ciebie
 i czuję, że ilekroć spojrzę w niebo, będę widzieć Twoją spokojną, uśmiechniętą twarz przypominającą, że nie warto skupiać się na rzeczach, na które nie mamy wpływu. Lepiej zachwycać się pięknem otaczającego świata.

Anna Horbansynowa Ireny Horban

     31 lipca na uroczystej Mszy św. Żałobnej pożegnaliśmy Irenę Horban, wychowankę pruszkowskiego Liceum im. Tomasza Zana ,absolwentkę Wydziału  Filozofii (Historii) Uniwersytetu Warszawskiego, niestrudzoną działaczkę społeczną odznaczoną za całokształt swojej działalności Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

     Pośmiertnie otrzymała jeszcze dwa kolejne odznaczenia : od ministra Obrony Narodowej – Medal za Zasługi dla Obronności Kraju i Krzyż Niepodległości w 100 Rocznicę Odzyskania Niepodległości Polski przyznany przez kapitułę Złotej Odznaki św. Floriana „Mazovia”.

     Kościół p.w. św. Kazimierza w Pruszkowie ledwo mieścił zgromadzonych ludzi wokół mnóstwa wielobarwnych wiązanek kwiatów i wieńców okalających trumnę z bukietem białych róż. Przy trumnie oddająca hołd Zmarłej warta Strzelców Rzeczpospolitej i Harcerzy.  Obecne sztandary szkół, organizacji pozarządowych, jednostek administracyjnych Pruszkowa stwarzały podniosłą atmosferę uroczystości.

     Było też zdjęcie Ireny, jak zwykle uśmiechniętej. Ten uśmiech towarzyszył Zmarłej przez całe życie, uśmiechem pokrywała wszystkie trudności.

Zapamiętamy Irenkę  taką uśmiechniętą, jak na tej fotografii.

Dużo ludzi zabierało głos – Pan Starosta i Prezydent miasta, przedstawiciele organizacji pozarządowych, żegnali swoją druhnę harcerze. Wszyscy wyrażali szacunek i podziękowanie za długie lata dobrej współpracy ze Zmarłą, podkreślali Jej kulturę osobistą, pracowitość i życzliwość, jaką miała dla ludzi, a przede wszystkim wyrażali  wielki żal, że Ireny już nie ma wśród nas 

Kim była Irena, co spowodowało, że tak tłumnie żegnali Ją Pruszkowiacy ?

Irena Horban była człowiekiem wyjątkowym, była wszędzie tam, gdzie odbywało się jakieś wydarzenie w Pruszkowie, bo kochała to miasto i służyła temu miastu, tak – służyła przez całe życie.

Była działaczką opozycji antykomunistycznej, współzałożycielką Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” w Pruszkowie, a także radną Pruszkowa przez dwie kadencje. Otrzymała od Prezydenta miasta wyróżnienie – statuetkę URBS NOVA, a w 2018 roku została Honorowym Obywatelem Miasta Pruszkowa.

     Życzliwa dla ludzi pracowała w wielu organizacjach społecznych wnosząc do każdej z nich nowe pomysły na lepsze, bardziej owocne działanie.

     Ulubioną szkołą Ireny było nasze Liceum Ogólnokształcące im. Tomasza Zana, którego była uczennicą  i przez wiele lat wykładała w nim historii. Za długoletnią pracę pedagogiczną otrzymała złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej, a także Srebrny i Złoty Medal Zasłużony Działacz Kultury. Kiedy w 1984 roku powstawało Towarzystwo Absolwentów, Wychowanków i Przyjaciół Gimnazjum i Liceum im. T. Zana w Pruszkowie oczywiście wśród jego założycieli nie mogło zabraknąć Ireny. Od początku istnienia Towarzystwa była członkiem zarządu, później przez kilka kadencji jego prezesem.

     Otrzymała ustanowiony przez Towarzystwo Absolwentów  Medal  ZASŁUŻONY DLA SPOŁECZNOŚCI LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCEGO TOMASZA ZANA.

     Ale najważniejszą dla Ireny organizacją, dla której czyniła najwięcej starań było założone w 1970 roku Pruszkowskie Towarzystwo Kulturalno – Naukowe. Była jego prezesem od 2000 roku i pełniła tę funkcję do końca życia. Działalność tego Towarzystwa można określić, że jest ono dla Pruszkowa i Pruszkowiaków. Wydawany przez tę organizację dwa razy w roku Przegląd Pruszkowski to skarbnica wiedzy o historii miasta, jego mieszkańcach, bohaterach wojennych, ludziach kultury i nauki, o osobach zasłużonych dla Pruszkowa. Ta publikacja ukazująca się dwa razy w roku rozprowadzana bezpłatnie jest dostępna dla wszystkich mieszkańców naszego miasta. Otrzymuje ją Starostwo Powiatowe, Urząd Miasta, pruszkowskie szkoły, Biblioteka Powiatowa, muzeum Dulag 121 i Muzeum Starożytnego Hutnictwa,  parafie pruszkowskich kościołów, a także jest dostarczana do Muzeum Historycznego m.st. Warszawy, do sióstr zakonnych w Niepokalanowie.

     Od dzieciństwa zafascynowana harcerstwem zorganizowała Koło Młodych Przyjaciół PTK-N, przy którym powstała 41. Pruszkowska Drużyna Harcerska „Sokół”. Opiekę nad nią sprawowała właśnie Irena Horban, Jej podopiecznym był też Szczep Harcerskich Drużyn Sokolich. To dzięki doskonałej współpracy z harcerzami mogły odbyć się wycieczki PTK-N do Lwowa, Wilna, na Białoruś. W uznaniu zasług otrzymała druhna Irena Srebrną Honorową Odznakę Przyjaciół Harcerstwa.

     Wielką zasługą Ireny jest opracowanie II wydania albumu „Miejsca Pamięci w Pruszkowie”. Jest to dokument historyczny przedstawiający szczegółowy opis zabytków Pruszkowa i sylwetki zasłużonych Pruszkowiaków uhonorowanych tablicami pamiątkowymi rozmieszczonymi w różnych miejscach miasta. Szczegółowy opis przedstawianego obiektu, rzetelny przekaz ludzkich dokonań, barwne zdjęcia i profesjonalna grafika Jerzego Blancarda stawiają to wydawnictwo na wysokim poziomie dokumentalnym i estetycznym.

     Dziękujemy Ci Irenko za tę niezłomną wolę upamiętnienia naszej historii !

     Pani Irena Horban była też członkiem pruszkowskiego Koła nr 6 Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej, pełniła funkcję sekretarza, odznaczona Medalami „Pro Patria” i „Pro Memoria”.

     Jako urodzona społecznica nie mogła stać biernie podczas II wojny światowej. Niosła wieloraką pomoc rannym w Powstaniu Warszawskim pacjentom pruszkowskiego szpitala a także mieszkańcom Warszawy wygnanym przez Niemców ze stolicy i  osadzonym w obozie przejściowym Dulag 121 w Pruszkowie.

     Dziś trudno pogodzić się z tym, że Ireny nie ma wśród nas – energicznej, ciągle działającej, zapracowanej, ale stale uśmiechniętej. Zostanie w naszej pamięci na długo, bo niewymierna jest pamięć o ludziach nieprzeciętnych, wyjątkowych, którym wiele zawdzięczamy.

 

Barbara Ratyńska

matura 1953

  Sekretarz Zarządu Towarzystwa

W sobotę 31 lipca na uroczystej Mszy św. Żałobnej pożegnaliśmy koleżankę Irenę Horban, niestrudzoną działaczkę społeczną, Honorową Obywatelkę Pruszkowa, uczennicę Liceum T. Zana, współzałożycielkę Towarzystwa Absolwentów, Wychowanków i Przyjaciół Gimnazjum i LO im. Tomasza Zana w Pruszkowie, absolwentkę Wydziału Historii Uniwersytetu Warszawskiego i wieloletnią wykładowcę historii w naszej Szkole.

Urodziła się w Pruszkowie, kochała to miasto i całe życie służyła mu, nie tylko jako radna. Była członkiem wielu organizacji pozarządowych wnosząc do każdej z nich nowe pomysły na lepsze, bardziej owocne działanie.

Tłum ludzi wypełnił kościół p.w. św. Kazimierza w Pruszkowie, wielka ilość wiązanek kwiatów i wieńców okalała  trumnę z bukietem białych róż i zdjęcie Ireny – jak zwykle uśmiechniętej.

Taką właśnie pogodną zapamiętamy na zawsze.

Liczne sztandary szkół pruszkowskich, organizacji pozarządowych, jednostek administracyjnych  miasta stworzyły podniosłą atmosferę uroczystości.

Spotkanie rozpoczęło się wręczeniem rodzinie dwóch odznaczeń pośmiertnych dla Ireny : Medalu za Zasługi dla Obronności Kraju i Krzyża Niepodległości w 100 Rocznicę Odzyskania Niepodległości Polski.

  Odznaczeń otrzymała Irena wiele z najważniejszym –  Krzyżem Orderu Odrodzenia Polski, ale te dwa ostatnio wręczane w tak smutnych okolicznościach nobilitowały Irenę jeszcze bardziej.

Dużo ludzi zabierało głos, by pożegnać Irenę i  przedstawić Jej dokonania. Starosta pruszkowski i prezydent miasta dziękując za współpracę opowiedzieli o działalności Ireny w czasie okupacji niemieckiej, później przy organizowaniu w mieście struktur „Solidarności”, wreszcie o Jej obecności w opozycji antykomunistycznej.

Żegnali też Irenę Horban dyrektor naszego Liceum Tomasza Zana i prezes Tow. Absolwentów Zana, słowa pożegnania wypowiedział również wiceprezes PTK-N, Harcerze. Wszyscy przemawiający podkreślali pracowitość, kulturę osobistą Ireny i wielkie zaangażowanie w działalność społeczną.  

Nasza Koleżanka Irena Horban to był naprawdę  nieprzeciętny człowiek. Wielka szkoda, że nie ma już Jej wśród nas. Zostanie na długo w naszej wdzięcznej pamięci jako WYJĄTKOWA , NIEZASTĄPIONA IRENA.

Strona 100 lecia Zana

Logo 100 lecia

Strona Liceum

Logo Towarzystwa

Współpraca

Zapraszamy do współpracy

Koleżanki i Koledzy Aby stać się członkiem Towarzystwa wystarczy po zapoznaniu się ze statutem wypełnić deklaracje członkowską i wysłać ją na adres korespondencyjny podany w zakładce kontakt z nami. Składka członkowska wynosi 50 złotych rocznie.

Kontakt

Niezbędne linki

Dokumenty