Wyniki wyszukiwania dla zapytania „o nas

HISTORIA TOWARZYSTWA ABSOLWENTÓW,
LICEUM IM. TOMASZA ZANA W PRUSZKOWIE

Akt Organizacyjny

Propozycję utworzenia Koła Absolwentów naszej Szkoły zgłosił kol. Leon Kalinowski na I Zjeździe Absolwentów, jaki odbył się w czerwcu 1961 roku. Dopiero jednak uczestnicy II Zjazdu, zorganizowanego w 1981 roku z okazji jubileuszu 60-lecia Szkoły, podjęli uchwałę utworzenia Towarzystwa Absolwentów Liceum i Gimnazjum im. Tomasza Zana. Zamiar ten spotkał się z poparciem ówczesnego dyrektora naszej Szkoły, prof. Stefana Gierwatowskiego, który zaangażował się w realizację tego przedsięwzięcia, wspomagał organizatorów i po zarejestrowaniu Towarzystwa współpracował z jego Zarządem. Wprowadzony w Polsce, w grudniu 1981 roku stan wojenny, w znacznym stopniu utrudniał powstanie naszej organizacji, ale Koledzy z Komitetu Założycielskiego nie zrażali się przeciwnościami. Wielkim wkładem pracy wykazał się Kol. Franciszek Kwasiborski, przy utworzeniu Statutu Towarzystwa Absolwentów. Dopiero w lutym 1984 roku oficjalnie zarejestrowano je w Urzędzie Miasta Pruszkowa pod nazwą Towarzystwo Absolwentów, Wychowanków i Przyjaciół Gimnazjum i Liceum im. Tomasza Zana. Jego założycielom przyświecało hasło : “Ze Szkołą i dla Szkoły”, jednak podstawowym, statutowym naszym działaniem jest integracja absolwentów i podtrzymywanie więzi ze Szkołą. Pierwsze zebranie Towarzystwa odbyło się w grudniu 1984 roku z udziałem władz naszego miasta i przedstawicieli Kuratorium Oświaty, a także całego grona nauczycielskiego i licznie przybyłych absolwentów.

Wtedy został wybrany Zarząd w składzie:

  • Prezes – Andrzej Gmoch,
  • Wiceprezesi – Franciszek Kwasiborski, Jerzy Blancard, Ryszard Matrzak
  • Sekretarz – Irena Horban,
  • Zastępca sekretarza – Zofia Chmurowa
  • Skarbnik – Krzysztof Orliński,
  • Zastępca skarbnika – Narcyza Janik

Na tym spotkaniu miało miejsce bardzo ważne dla “Zaniaków” wydarzenie : wniesiono na salę nowy Sztandar Szkoły, którego powstanie jest osobistą zasługą Pana profesora Stefana Gierwatowskiego. Radość zebranych była wielka, bo pierwszy Sztandar, istniejący od 1925 roku, to jest od roku pierwszej matury u “Zana”, został zniszczony podczas okupacji niemieckiej. Poddany renowacji jest do dziś przechowywany w Szkole z wielką starannością

JAK DZIAŁA TOWARZYSTWO ABSOLWENTÓW

Zgodnie ze Statutem zarząd jest wybierany przez Walne Zgromadzenie na 5-letnią kadencję i składa się z 9 osób:

  • prezes i 3 wiceprezesów
  • sekretarz
  • skarbnik
  • 3 członków zarządu
  • w skład zarządu wchodzi też aktualny dyrektor Liceum

Zebrania zarządu odbywają się w co drugi wtorek każdego miesiąca w naszej Szkole o godzinie 18.00 na III piętrze.

Dla sprawniejszej działalności zarząd powołuje sekcje specjalistyczne.

Do istniejących w poprzedniej kadencji, wybrany 18 listopada na Walnym Zebraniu zarząd powołał nową sekcję do spraw promocji.

I tak w ramach naszego Towarzystwa działa 5 sekcji

  • Socjalna
  • Historyczna
  • Literacka
  • Kulturalna
  • Promocji

Od 2003 roku mamy w miejscowej gazecie “Podwarszawskie Życie Pruszkowa” stałą rubrykę, zatytułowaną “Była u Zana”. Zamieszczamy w niej wspomnienia absolwentów z lat spędzonych w naszej Szkole, wspomnienia profesorów w niej wykładających, a także bieżące informacje o działalności Towarzystwa.

Co 5 lat, na kolejne jubileusze Szkoły organizujemy razem z dyrekcją, Zjazdy Absolwentów. Takich Zjazdów było już siedem

I Zjazd – z okazji 40-lecia istnienia Gimnazjum i Liceum im. T. Zana odbył się w 1961 roku – to wtedy powstała propozycja utworzenia Koła Absolwentów Zana.

II Zjazd – zorganizowany na 60-lecie Szkoły w 1981 roku, na nim podjęto uchwałę o utworzeniu Stowarzyszenia Absolwentów. Z okazji tego Zjazdu absolwenci ufundowali dwie tablice: jedną, upamiętniającą uczniów i profesorów naszej Szkoły, którzy zginęli w czasie II Wojny Światowej. drugą, poświęconą bohaterskiej postaci naszego profesora, Bohdana Zielińskiego, założyciela i dyrektora Tajnych Kompletów Nauczania podczas okupacji niemieckiej. Dla uczczenia tego jubileuszu została tez napisana przez prof. Aleksandrę Gruszczyńską-Grzymską, kol. Zofię Chmurową i kol. Danutę Kwiatkowską, historia Gimnazjum i Liceum Tomasza Zana w latach 1925-1980. Opracowanie to zostało wydane w “Przeglądzie Pruszkowskim” (zeszyt nr 1, 1981r.) dzięki pomocy Pruszkowskiego owarzystwa Kulturalno-Naukowego.

III Zjazd – w 1986 roku upamiętnił jubileusz kształcenia młodzieży w naszej Szkole nieprzerwanie, przez 65 lat, bo nawet w czasie działań wojennych zorganizowano tajne nauczanie, w ramach którego oprócz zajęć szkolnych odbywały się też egzaminy maturalne. Wymagało to niemało odwagi grona nauczycielskiego jak i uczącej się młodzieży, gdyż jak wiemy, okupant niemiecki zamknął między innymi wszystkie szkoły średnie ogólnokształcące a za nauczanie groziły liczne represje.

IV Zjazd – odbył się w 1991 roku dla uczczenia 70-lecia istnienia naszej Szkoły.

Wydaliśmy wspomnienia naszych nauczycieli i absolwentów w “Przegladzie Pruszkowskim” (zeszyt nr 1 1991r.) i znowu pomogło nam Pruszkowskie Towarzystwo Kulturalno-Naukowe.

V Zjazd – w 1996 roku święcił obchody 75-lecia działalności oświatowej Gimnazjum i Liceum im. Tomasza Zana. Z tej okazji Towarzystwo Absolwentów ufundowało tablicę ku czci naszych profesorów, małżeństwa, Stanisławy i Leona Ostrowskich. Stanisława uczyła w naszej Szkole od chwili jej powstania, t. j. od 1921 roku, wybitna polonistka, obdarzona wielkim talentem pedagogicznym, wykształciła wielu znanych w Polsce ludzi pióra. Z okazji Zjazdu wydano reprint publikacji autorstwa Stanisławy Ostrowskiej p. t. “Zan”, przedstawiającej osobowość patrona naszej Szkoły, jego działalność i twórczość. Leon, matematyk, dyrektor naszego Liceum przed II Wojną Światową. W czasie wojny działał we władzach Tajnej Organizacji Nauczycielskiej. Z okazji tego zjazdu została umieszczona w “Przeglądzie Pruszkowskim” (zeszyt nr 2 1996r.) historia rodziny Ostrowskich opracowana przez syna naszych pedagogów, Juliusza.

VI Zjazd – to 80 rocznica powstania Szkoły, odbył się w październiku 2001 roku. Ten jubileusz Towarzystwo Absolwentów upamiętniło okolicznościowym znaczkiem, a także przy współpracy Pruszkowskiego Towarzystwa Kulturalno-Naukowego, specjalnym wydaniem zeszytu “Przeglądu Pruszkowskiego”, poświęconego w całości historii Gimnazjum i Liceum Tomasza Zana w Pruszkowie.

popiersie Tomasza ZanaVII Zjazd – zorganizowany w październiku 2006 roku, to już 85-lecie naszej Szkoły. Podczas uroczystości otwarcia Zjazdu dokonano odsłonięcia popiersia naszego patrona, Tomasza Zana. Powstało ono dzięki pomocy władz lokalnych , sponsorów i ofiarności Kolegów, ale przede wszystkim dzięki wielkiemu zaangażowaniu i determinacji Zarządu Towarzystwa Absolwentów, którego działania w tym kierunku nie można przecenić. Na pomnik patrona naszej Szkoły my, absolwenci czekaliśmy wiele lat, bo już w Statucie Towarzystwa, a więc od 1984 roku istnieje zapis w Rozdz. II & 6 p. 8 o gromadzeniu funduszy na pomnik Tomasza Zana.

Z okazji tego jubileuszu wydaliśmy publikacje p. t. “My – Zaniacy”, na łamach której nasi absolwenci przedstawili swoje dokonania życiowe, kariery zawodowe. W rozdziale tej książki “Zan przez pokolenia” znalazły się rodziny, których członkowie w ciągu kilku pokoleń uczęszczali do Zana, są jego absolwentami. Nie pominęliśmy też Kolegów, którzy odeszli. Nadesłane o nich prace pisane przez rodziny, czy przyjaciół umieściliśmy w rozdziale “Odeszli…Niezapomniani…”

Towarzystwo Absolwentów corocznie funduje nagrody najlepszym maturzystom i wręcza je na uroczystości zakończenia roku szkolnego. W ramach integracji naszego środowiska spotykamy się dwa razy w roku : z okazji Świąt Bożego Narodzenia i Świąt Wielkanocnych. W okresie Święta Zmarłych odwiedzamy groby naszych profesorów i absolwentów..

Swój jubileusz miało także Towarzystwo Absolwentów, które w 2004 roku świętowało 20-lecie istnienia. Z tej okazji zorganizowaliśmy spotkanie z władzami miasta i gronem nauczycielskim, a bogata część artystyczna była wykonana przez nasze Koleżanki i Kolegów. Była też wystawa dokonań absolwentów Zana w różnych dziedzinach : medycyny, architektury, nauk ścisłych, malarstwa, rękodzieła, literatury i cieszyła się dużym zainteresowaniem. Naszą rocznicę upamiętniliśmy wydaniem zbioru wierszy autorstwa absolwentów p. t. “Zaniacy z poezją pod rękę”

Zapraszamy wszystkich Absolwentów. Wstępujcie w szeregi naszego Towarzystwa.
Ułatwi to Wam odnowienie szkolnych przyjaźni.
Więcej nas, to więcej inicjatyw, bardziej urozmaicona działalność naszej organizacji.

     Nie planowałam zabierać głosu, ale czuję, że jestem to Mamie winna. Wiele padło dzisiaj słów o jej zaletach i zasługach jednak dla mnie największą wartością jest to, że przełamała schemat myślenia o TEŚCIOWEJ. Wiemy, jakie jest zabarwienie uczuciowe tego słowa, ile krąży dowcipów o teściowych. Mama była inna. Wystarczy powiedzieć, że przez 45 lat mojego funkcjonowania w rodzinie Horbanów, naszej relacji nigdy nie zmąciła kłótnia. Nie zawsze się zgadzałyśmy. Mama nie bała się jasno i stanowczo prezentować swego stanowiska, ale nigdy go nie narzucała. Nie wtrącała się do naszego małżeństwa, ale zawsze można było na nią liczyć. Była niezwykle rodzinna, pamiętała daty urodzin, imienin, rocznic, ważnych wydarzeń bliskich jej osób. Krótko mówiąc, była skarbnicą nie tylko wiedzy historycznej, ale najwnikliwszym i nieocenionym strażnikiem wiedzy o rodzinie i znajomych.  

     Nie lubiła czerwonego koloru a przecież to symbol miłości i radości. Otwierała jednak serce dla wszystkich, z którymi się zetknęła. To budowało jej niesamowitą intuicję.  Wydawało się, że działa irracjonalnie, ale okazywało się, że to, co robiła miało wielki sens. Przyciągało do niej wielu ludzi (starych i młodych), a to dawało wszystkim dużo energii, która niewątpliwie potęgowała moc realizowanych przez nią przedsięwzięć.

     W ostatnim czasie otrzymaliśmy w prezencie od Marzenny Rączkowskiej piękną książkę Benjamina Ferencza “SŁOWA NA POŻEGNANIE”-” 9 lekcji wyjątkowego życia”. Rozmawiałam o niej z Mamą sugerując, że również ona mogłaby przekazać potomnym kilka wskazówek, bazując na doświadczeniach swojego długiego i pięknego życia. Nie miała siły, aby ją przeczytać, ale odniosła się do kilku kwestii, które przedstawiłam. Książkę napisał Benjamin Ferencz ostatni żyjący prokurator w procesach norymberskich, amerykański Żyd, który przebył drogę od pucybuta do milionera. Większość młodych lat spędził w ubóstwie, potem badał najokrutniejsze zbrodnie, doświadczał niezwykłego cierpienia a jednak pozostał pogodnym, wesołym człowiekiem i dożył sędziwego wieku (ponad 100 lat).

     Już we wstępie padają jego słowa: “Jeśli w środku płaczesz, to na zewnątrz lepiej się śmiać. Nie ma co tonąć we własnych łzach.” Mamie bardzo się te słowa podobały. Prosiła , żebyśmy się nie smucili, że już odchodzi, ale cieszyli z myśli, że dane nam było tak długo przeżywać wspólnie wiele radosnych chwil. Pierwszy rozdział książki mówił o marzeniach. Rozmawiając z Mamą o słowach Benjamina Ferencza, przypomniałam sobie sentencję, którą ponad 40 lat temu zobaczyłam na mamy stoliku pod telewizor: “Jak się nie ma marzeń, to się nie spełniają”. Bardzo często w swojej pracy nauczyciela matematyki wykorzystywałam ją zarówno w dyskusjach na godzinach wychowawczych, jak również wpisując ją jako motto do nagród książkowych. Koleżanki śmiały się ze mnie, że stale piszę to samo. Ale ta myśl, pogłębiona różnymi interpretacjami, rozchodziła się w postępie geometrycznym  z prędkością błyskawicy. Nawet obecnie otrzymuję informacje od moich uczniów, że była i jest ważna w ich życiu. Mama odnosząc się do tych słów powiedziała:

CZŁOWIEK MUSI WIEDZIEĆ, CZEGO CHCE, INACZEJ TRUDNO BYĆ SZCZĘŚLIWYM. TRZEBA OKREŚLAĆ CELE I NIE PODDAWAĆ SIĘ W TRAKCIE ICH REALIZACJI, NIE ZRAŻAĆ NIEPOWODZENIAMI, ALE TRAKTOWAĆ JE JAK WYZWANIA, KTÓRE SĄ DLA NAS CENNIEJSZE I UCZĄ NAS WIĘCEJ NIŻ PASMO SUKCESÓW. MAMA UFAŁA, ŻE WSZYSTKO, CO ZDARZA SIĘ W NASZYM ŻYCIU, JEST PO COŚ. WAŻNE, BY Z POKORĄ I WDZIĘCZNOŚCIĄ PRZYJMOWAĆ TO, CO PRZYNOSI LOS.

     Nie zdążyłyśmy omówić całej książki, ale wiem, że nie chciałaby, żebyśmy się dzisiaj smucili. Uśmiechnijmy się zatem do niej, żegnając ją na ziemskim padole. Ja też z wdzięcznością uśmiecham się, Mamo, do Ciebie
 i czuję, że ilekroć spojrzę w niebo, będę widzieć Twoją spokojną, uśmiechniętą twarz przypominającą, że nie warto skupiać się na rzeczach, na które nie mamy wpływu. Lepiej zachwycać się pięknem otaczającego świata.

Anna Horbansynowa Ireny Horban

     31 lipca na uroczystej Mszy św. Żałobnej pożegnaliśmy Irenę Horban, wychowankę pruszkowskiego Liceum im. Tomasza Zana ,absolwentkę Wydziału  Filozofii (Historii) Uniwersytetu Warszawskiego, niestrudzoną działaczkę społeczną odznaczoną za całokształt swojej działalności Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

     Pośmiertnie otrzymała jeszcze dwa kolejne odznaczenia : od ministra Obrony Narodowej – Medal za Zasługi dla Obronności Kraju i Krzyż Niepodległości w 100 Rocznicę Odzyskania Niepodległości Polski przyznany przez kapitułę Złotej Odznaki św. Floriana „Mazovia”.

     Kościół p.w. św. Kazimierza w Pruszkowie ledwo mieścił zgromadzonych ludzi wokół mnóstwa wielobarwnych wiązanek kwiatów i wieńców okalających trumnę z bukietem białych róż. Przy trumnie oddająca hołd Zmarłej warta Strzelców Rzeczpospolitej i Harcerzy.  Obecne sztandary szkół, organizacji pozarządowych, jednostek administracyjnych Pruszkowa stwarzały podniosłą atmosferę uroczystości.

     Było też zdjęcie Ireny, jak zwykle uśmiechniętej. Ten uśmiech towarzyszył Zmarłej przez całe życie, uśmiechem pokrywała wszystkie trudności.

Zapamiętamy Irenkę  taką uśmiechniętą, jak na tej fotografii.

Dużo ludzi zabierało głos – Pan Starosta i Prezydent miasta, przedstawiciele organizacji pozarządowych, żegnali swoją druhnę harcerze. Wszyscy wyrażali szacunek i podziękowanie za długie lata dobrej współpracy ze Zmarłą, podkreślali Jej kulturę osobistą, pracowitość i życzliwość, jaką miała dla ludzi, a przede wszystkim wyrażali  wielki żal, że Ireny już nie ma wśród nas 

Kim była Irena, co spowodowało, że tak tłumnie żegnali Ją Pruszkowiacy ?

Irena Horban była człowiekiem wyjątkowym, była wszędzie tam, gdzie odbywało się jakieś wydarzenie w Pruszkowie, bo kochała to miasto i służyła temu miastu, tak – służyła przez całe życie.

Była działaczką opozycji antykomunistycznej, współzałożycielką Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” w Pruszkowie, a także radną Pruszkowa przez dwie kadencje. Otrzymała od Prezydenta miasta wyróżnienie – statuetkę URBS NOVA, a w 2018 roku została Honorowym Obywatelem Miasta Pruszkowa.

     Życzliwa dla ludzi pracowała w wielu organizacjach społecznych wnosząc do każdej z nich nowe pomysły na lepsze, bardziej owocne działanie.

     Ulubioną szkołą Ireny było nasze Liceum Ogólnokształcące im. Tomasza Zana, którego była uczennicą  i przez wiele lat wykładała w nim historii. Za długoletnią pracę pedagogiczną otrzymała złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej, a także Srebrny i Złoty Medal Zasłużony Działacz Kultury. Kiedy w 1984 roku powstawało Towarzystwo Absolwentów, Wychowanków i Przyjaciół Gimnazjum i Liceum im. T. Zana w Pruszkowie oczywiście wśród jego założycieli nie mogło zabraknąć Ireny. Od początku istnienia Towarzystwa była członkiem zarządu, później przez kilka kadencji jego prezesem.

     Otrzymała ustanowiony przez Towarzystwo Absolwentów  Medal  ZASŁUŻONY DLA SPOŁECZNOŚCI LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCEGO TOMASZA ZANA.

     Ale najważniejszą dla Ireny organizacją, dla której czyniła najwięcej starań było założone w 1970 roku Pruszkowskie Towarzystwo Kulturalno – Naukowe. Była jego prezesem od 2000 roku i pełniła tę funkcję do końca życia. Działalność tego Towarzystwa można określić, że jest ono dla Pruszkowa i Pruszkowiaków. Wydawany przez tę organizację dwa razy w roku Przegląd Pruszkowski to skarbnica wiedzy o historii miasta, jego mieszkańcach, bohaterach wojennych, ludziach kultury i nauki, o osobach zasłużonych dla Pruszkowa. Ta publikacja ukazująca się dwa razy w roku rozprowadzana bezpłatnie jest dostępna dla wszystkich mieszkańców naszego miasta. Otrzymuje ją Starostwo Powiatowe, Urząd Miasta, pruszkowskie szkoły, Biblioteka Powiatowa, muzeum Dulag 121 i Muzeum Starożytnego Hutnictwa,  parafie pruszkowskich kościołów, a także jest dostarczana do Muzeum Historycznego m.st. Warszawy, do sióstr zakonnych w Niepokalanowie.

     Od dzieciństwa zafascynowana harcerstwem zorganizowała Koło Młodych Przyjaciół PTK-N, przy którym powstała 41. Pruszkowska Drużyna Harcerska „Sokół”. Opiekę nad nią sprawowała właśnie Irena Horban, Jej podopiecznym był też Szczep Harcerskich Drużyn Sokolich. To dzięki doskonałej współpracy z harcerzami mogły odbyć się wycieczki PTK-N do Lwowa, Wilna, na Białoruś. W uznaniu zasług otrzymała druhna Irena Srebrną Honorową Odznakę Przyjaciół Harcerstwa.

     Wielką zasługą Ireny jest opracowanie II wydania albumu „Miejsca Pamięci w Pruszkowie”. Jest to dokument historyczny przedstawiający szczegółowy opis zabytków Pruszkowa i sylwetki zasłużonych Pruszkowiaków uhonorowanych tablicami pamiątkowymi rozmieszczonymi w różnych miejscach miasta. Szczegółowy opis przedstawianego obiektu, rzetelny przekaz ludzkich dokonań, barwne zdjęcia i profesjonalna grafika Jerzego Blancarda stawiają to wydawnictwo na wysokim poziomie dokumentalnym i estetycznym.

     Dziękujemy Ci Irenko za tę niezłomną wolę upamiętnienia naszej historii !

     Pani Irena Horban była też członkiem pruszkowskiego Koła nr 6 Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej, pełniła funkcję sekretarza, odznaczona Medalami „Pro Patria” i „Pro Memoria”.

     Jako urodzona społecznica nie mogła stać biernie podczas II wojny światowej. Niosła wieloraką pomoc rannym w Powstaniu Warszawskim pacjentom pruszkowskiego szpitala a także mieszkańcom Warszawy wygnanym przez Niemców ze stolicy i  osadzonym w obozie przejściowym Dulag 121 w Pruszkowie.

     Dziś trudno pogodzić się z tym, że Ireny nie ma wśród nas – energicznej, ciągle działającej, zapracowanej, ale stale uśmiechniętej. Zostanie w naszej pamięci na długo, bo niewymierna jest pamięć o ludziach nieprzeciętnych, wyjątkowych, którym wiele zawdzięczamy.

 

Barbara Ratyńska

matura 1953

  Sekretarz Zarządu Towarzystwa

 

Obecny 2021 r. jest setnym, jubileuszowym rokiem od chwili kiedy Ministerstwo Oświaty, Kultury i Wyznań Religijnych wydało 10 listopada 1921 r. akt powołania Gimnazjum Państwowego z jednoczesnym nadaniem szkole im. Tomasza Zana.

W Pruszkowie od pięciu lat uzyskania praw miejskich i od trzech lat odzyskania niepodległości powstała szkoła państwowa. Nasz Zan jest jedną z najstarszych szkół publicznych w województwie mazowieckim.

Szkoła funkcjonowała w trzech budynkach na terenie Pruszkowa. Najdłużej zagościła w budynku przy ulicy Daszyńskiego 6 (około 90 lat). W 1935 r uczniowie pod opieką prof. Prusaka na drugim piętrze na ścianach według klasycznych zasad zachowania porządku perspektywy i proporcji wymalowali „Salę Pompejańską”. Sala ta stała się miejscem doniosłych uroczystości kalendarza szkolnego do końca istnienia starej siedziby wyłączając okres II wojny światowej kiedy w szkole zostały zakwaterowane wojska wermachtu. Wtedy zajęcia odbywały się w systemie tajnych kompletów w różnych miejscach.

Szkoła to nie tylko nauka przedmiotów. To wychowanie według wzorca kulturowego na podstawach etyki i filozofii w duchu moralności i wartości patriotycznych. Przekazywanie tych wzorców następnym pokoleniom należało do naszych profesorów. Zachowanie w pomięci i uczczenie naszej historii należy do nas. Dlatego powstałe w 1984 r. Towarzystwo Absolwentów dla zachowania ciągłości i upamiętnienia Naszego Panteonu Nauki przeniosło w 2016 r. fragmenty ścian Sali Pompejańskiej do nowego budynku na następne 100 lat.

Historię szkoły tworzyli dyrektorzy, nauczyciele, pracownicy szkolni i uczniowie. Każdy miał swój udział w tym 100 letnim dziele. Uczcijmy wszystkich w taki sam sposób.

Monument pamięci z nazwiskami wszystkich dyrektorów, nauczycieli, pracowników, uczniów – absolwentów (około 6500 osób) wzmocni siłę ducha następnych pokoleń i upiększy architekturę krajobrazu obecnej nowoczesnej Naszej Starej Budy.

Okres pandemii musiał zweryfikować program obchodów naszego jubileuszu.

Projekt i wykonanie monumentu przez znanego i doświadczonego artystę rzeźbiarza dokładnie w setną rocznicę nie będzie kolidował z procedurami sanitarnymi antycovidowymi.

Żebyśmy mogli zrealizować tablice pamięci 100-u lat potrzebne są fundusze.

Tylko dzięki Wam i dla Was możemy to zrealizować. Wesprzyjcie pomysł dobrowolną darowizną na działalność statutową Towarzystwa.

Liczymy też na wsparcie przedsiębiorstw z terenu Miasta i Regionu.

Wpłaty prosimy przekazywać na konto:

Bank Pekao SA nr 49 1240 6380 1111 0011 0452 0748

Tytuł przelewu: Nazwisko, imię – darowizna na cele statutowe – 100-lecie Szkoły.

O naszych działaniach czytajcie na stronach Towarzystwa: www.zan.org.pl oraz stronie dedykowanej stuleciu szkoły: www. 1001at.zan.org.pl

Przysyłajcie zdjęcia i wspomnienia na adres: kaczanowski.jacek@gmail.com

 

Towarzystwo Absolwentów Wychowanków i Przyjaciół Gimnazjum i Liceum im. Tomasza Zana w Pruszkowie
ul Daszyńskiego 6 05-800 Pruszków
www http://zan.org.pl

 

 

Rok 2021 jest setnym rokiem funkcjonowania „Naszej Starej Budy”
Uczyliśmy się na: „Narodowej”, „Klonowej”, „Lipowej”, (kilka miesięcy w 1945 roku w budynku szkoły im. H Sienkiewicza), „Daszyńskiego” i obecnie ‘Daszyńskiego”, wejście od ul. Obrońców Pokoju.
Na stulecie powstało Logo, które prezentujemy poniżej w następnej informacji, oraz powstała strona  internetowa dedykowana stuleciu Szkoły (adres podamy niebawem).

Mieszkamy (Absolwenci Zana) na całym Świecie, chodziliśmy po najwyższych górach, żeglowaliśmy po morzach i oceanach, broniliśmy Ojczyzny często poświęcając życie, byliśmy lekarzami, prawnikami, nauczycielami-trenerami, inżynierami, ekonomistami, architektami, pisarzami, poetami, artystami, sportowcami krajowego
światowego formatu, wojskowymi, strażakami, duchownymi, geologami
i reprezentantami różnych opcji politycznych i światopoglądowych, pracowaliśmy w różnych wolnych zawodach i biznesach, pełniliśmy różne funkcje samorządowe i rządowe, byliśmy w polityce.

„Kto żyw” dajcie znać. Piszcie do nas. Wspominajcie wspólne lata ze Szkoły.
Czytajcie naszą stronę – może nawiążecie dawne, zapomniane kontakty. Dowiecie się czegoś o Szkole czy i o swoich dawnych koleżankach 
i kolegach.
Będziemy informować o planach i działaniach dotyczących uroczystości obchodów Jubileuszu Szkoły.
 

                Zarząd
Towarzystwa Absolwentów LO im. T. Zana.

 

Strona 100 lecia Zana

Logo 100 lecia

Strona Liceum

Logo Towarzystwa

Współpraca

Zapraszamy do współpracy

Koleżanki i Koledzy Aby stać się członkiem Towarzystwa wystarczy po zapoznaniu się ze statutem wypełnić deklaracje członkowską i wysłać ją na adres korespondencyjny podany w zakładce kontakt z nami. Składka członkowska wynosi 50 złotych rocznie.

Kontakt

Niezbędne linki

Dokumenty